Łąka jak z bajki, łąka jak ze snu, łąka moich marzeń... 

Kiedyś jak miałam te parenaście, ...dzieścia lat, z moją Babcią Jasią tak we dwie, oparte o drewniany płot rozmyślałyśmy o tym jak to będzie cudnie, kiedy przemienię sobie nasze wiejskie komórki w domek moich marzeń... z drewnianym tarasem, wiklinowymi meblami, drewnianą huśtawką...  Sad nadal będzie rodził maleńkie czerwone jabłuszka, które to moja Babcia i moja Mama skrzętnie przechowywały na czas Świąt Bożego Narodzenia, a ludzie z wyprzedzeniem zamawiali sobie po torebce lub dwie (torebki po cukrze - to były czasy) aby na ten czas pełen magii,  przystroić nimi swoje choinki:) Grusza, która miała owoce o smaku gruszkowo-miodowym:)  nigdy nie mogłam się najeść powidłami Cioci Magdzi :) Śliwy i wiśnie:) ... Cała droga do domku miała zaczynać się od strony Polnej Uliczki i przechodzić przez cały sad, aby wejść na upragnioną werandę mojego domostwa :) W tej całej podróży, każdemu, kto miał wejść do mojego ogrodu, towarzyszyć miała magia, gdzie zmysł węchu i wzroku miał przechodzić istną ucztę przygotowaną przez samą Matkę Naturę:) 

Aksamitki, kosmosy, lwie paszcze, rumianek polny, stokrotki, fiołki, niezapominajki, astry, dzwonki polne, lawenda a przy oknach malwy... Co roku miałam przemieniać się we Wróżkę i pomagać Matce Naturze na tym fragmencie padołka ziemskiego tworzyć ten pełen magii natury obraz...

Jednak tak to już jest, że my marzymy, a życie pisze swoje scenariusze...